MoccA•DiarY_001: ผม...เกลียดวันสอบ
posted on 18 Dec 2008 17:25 by mocca-latte
วันนี้ผมสอบฮะ
แต่ถ้าจะให้พูดกันจริงๆละก็ ผมสอบมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะ
เนื้อหาในข้อสอบก็ไม่ได้อะไรสลักสำคัญเท่าไหร่ เป็นเรื่องที่ผมไม่รู้แต่ผมก็สามารถใช้ชีวิตประจำวันตามปกติได้โดยที่ไม่แปลกแยกออกจากใคร
ถึงอย่างั้น ผมก็ยังคงต้องสอบอยู่ดี ...
เมื่อวานผมรู้สึกเครียดและเบื่อ ผมเลยลองเอาเรื่องนี้ไปปรึกษากับทีโอ แต่ไอ้น้องบ้านั่นกลับเมินผมแล้วเชิดไปเล่นเกม
ผมชักเกลียดน้องพอๆกับข้อสอบซะแล้วสิ
พอผมเห็นว่าไอ้น้องบ้ามันพึ่งอะไรไม่ได้เอาเสียเลย ผมจึงเดินไประบายกับพี่บลูแทน
ซึ่งแน่นอนว่าการตอบสนองของพี่นั้นต่างจากไอ้ทีโอราวฟากฟ้ากับปลายเล็บขบ พี่สาวแสนดีของผมยอมรับฟังเรื่องของผมแต่โดยดี แถมยังคอยให้คำแนะนำด้วย
รักพี่ก็ตรงเนี้ย ... =w=
และพอผมเริ่มสบายใจขึ้น ผมจึงตัดสินใจที่จะไปอ่านหนังสือเตรียมสอบของวันพรุ่งนี้
แต่ยังไม่ทันที่เท้าของผมจะก้าวพ้นบันไดขั้นแรก
เสียงแหกปากของใครสักคนในบ้านก็ดังขึ้นมา
"อร๊ากกกกกกก พุดดิ้งผมไปหนายยยยยยยยยยย !!!"
ไม่ต้องหันไปมองให้เปลืองตาก็พอจะรู้ได้ทันทีเลยว่าเจ้าของเสียงอุบาทว์นั่นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นไอ้ทีโอน้องผมนั่นเอง หมอนั่นยืนครางอยู่หน้าตู้เย็นก่อนจะหันควับมามองผมที่ยืนมองมันอยู่ตรงเชิงบันได
"พี่กินมันเข้าไปใช่มั้ย ... พุดดิ้งรสส้มของผม"
น่านไง ... ตูว่าแล้ว
"จะเพี้ยนรึไงหา ฉันจะไปกินของแหยะๆแบบนั้นทำไม รสชาติก็ไม่ได้ดีเด่อะไรเล้ย กินขี้ยังดีซะกว่า - -*"
เพราะผมเริ่มโมโห ผมเลยพูดเสียดสีข้างหมอนั่นไปแบบนั้น
"พูดแบบนั้นแสดงว่าเคยกินใช่มั้ยล่ะ ขี้น่ะ - -*"
เอาเข้าไปไอ้น้องเวร มาต่อยกะช้านเลยม่ะ =__="
ขืนยังคุยกันต่อมีหวังได้ต่อยกันตรงนั้นแน่ๆ ผมเลยเป็นฝ่ายเดินเลี่ยงการปะทะคารมขึ้นห้องไป โดยที่ยังมีเสียงโวยวายของทีโอลอยตามขึ้นมาไม่ขาดสาย แต่ช่างปะไร ในเมื่อผมไม่ได้กินไอ้พุดดิ้งนั่น ผมจะไปสนใจหมอนั่นทำไม -_-?
เอ๊ะ เสียงทีโอเงียบไปแล้ว สงสัยเจอท่าไม้ตายของพี่บลูเข้าไปแน่ถึงได้ยอมหยุดปาก
ดีมากไอ้น้องชาย ทีนี้พี่ชายสุดหล่อคนนี้จะได้อ่านหนังสือสอบต่อสักที
ผมมาบ่นแค่นี้แหละครับ
ขอบคุณมากนะฮะที่อุตส่าห์สละเวลามาอ่านไดอารี่ของผม ^^
MoccA•LattE